Informatie

De synthetische evolutietheorie


Wat is de synthetische evolutietheorie?

de Synthetische evolutietheorie combineert de bevindingen van Darwins evolutietheorie met die van ecologie, paleontologie, biologische classificatie en genetica. In het bijzonder was erfelijkheid (genetica) ten tijde van de publicatie van Darwins "On the Origin of Species" in 1859 nog volledig onbekend. Alleen de bevindingen van Gregor Mendel openden de deur naar de wetenschap voor het erven van kenmerken. De ontdekking van de moleculaire structuur van DNA door Watson & Crick, evenals de decodering van de genetische code door Warren & Matthaei, waren fundamentele vorderingen bij het ondersteunen van de evolutietheorie op moleculair niveau.
In de wetenschap wordt de theorie van synthetische evolutie beschouwd als de best gevestigde theorie van de evolutie van soorten.
Darwin noteerde vier belangrijke factoren uit zijn observaties: 1. Er worden meer en meer nakomelingen geproduceerd dan nodig zou zijn voor het behoud van de soort (reproduktie). 2. De individuen van een populatie zijn nooit hetzelfde en verschillen altijd in hun uiterlijk (variatie). 3. Beter aangepaste individuen reproduceren eerder dan slecht passende individuen (selectie), ook bekend als "survival of the fittest". 4. De kenmerken van de individuen worden doorgegeven aan hun nakomelingen en komen daar tot op zekere hoogte terug (erfelijkheid)

evolutie factoren

De synthetische evolutietheorie is gebaseerd op vijf centrale evolutionaire factoren, die de oorsprong van soorten en hun fenotypische en genotypische samenstelling verklaren:
mutatie
recombinatie
selectie
genetische drift
isolatie

Bewijs voor evolutie

Homologie, analogie, convergentie
palaeontologie
embryologie
Rudimenten en atavismen
Molecular Biology
bridge Dieren
Levende fossielen