+
Informatie

De blaas


definitie:

de blaas (Latin Vesica urinaria) behoort tot de groep urinewegen (nier, ureter, urethra), die verantwoordelijk zijn voor de vorming en uitscheiding van urine (urine). Via de urine verwijdert het lichaam tal van metabole eindproducten, waaronder b.v. Ureum (ureumcyclus, eindproduct in aminozuursynthese), urinezuur (purinemetabolisme) en kleine hoeveelheden bilirubine (afbraakproduct van hemoglobine). Ook kan overtollig water snel weer worden vrijgegeven door een organisme via urinewegen, bijvoorbeeld als we in korte tijd veel water opnemen.
Gemiddeld legen mensen de blaas 4-5 keer per dag (ook wel mictie genoemd), met tussen de 200 en 500 ml elk. Het totale afgegeven bedrag per dag is u.a. Afhankelijk van de watervoorziening, de fysieke activiteit (zweten), de buitentemperatuur en zelfs het tijdstip van de dag ('s nachts minder urineproductie).

Structuur / positie / anatomie van de blaas

De blaas zit op de bekkenbodem. Vanuit de nieren stroomt er via de twee urineleiders voortdurend kleine hoeveelheden urine in de urineblaas. Aan de onderkant van de blaas, waar deze de urethra binnenkomt, voorkomen twee sluitende spieren ongecontroleerd plassen. De blaas bevat drukreceptoren die aan de hersenen signaleren dat urine moet worden vrijgegeven als de hoeveelheid vulling toeneemt. De hersenen signaleren ons vervolgens een steeds intensievere urinewegen, dat wil zeggen, wat we voelen als een volle blaas.
Tot op zekere hoogte kan de blaas uitzetten (ongeveer 1,3 liter urine, maar individueel heel anders). Dit wordt mogelijk gemaakt door het omliggende spierweefsel van de blaas. Van binnenuit bekleden zogenaamde urotheelcellen de blaas. Dit speciale celweefsel voorkomt diffusie van vloeistof door het membraan, omdat de vloeistof moet worden uitgescheiden en niet opnieuw door het lichaam moet worden opgenomen.