Anders

Histamine


Biosynthese, functie en effect

histamine is een wijdverspreide biogene amine in het dieren- en plantenrijk. In het menselijk lichaam fungeert het zowel als een hormoon als als een neurotransmitter.
In zijn functie als een hormoon is histamine zeer veelzijdig: het is de belangrijkste boodschapper in natuurlijke afweerreacties van het lichaam, b.v. bij het begin van jeuk, allergieën en ontstekingsreacties. Het effect van histamine als neurotransmitter is echter nog niet volledig opgehelderd. Het is echter aangetoond dat histamine-betrokkenheid gunstig is voor het beheersen van het dag-nachtritme en het veroorzaken van braken. Verder beïnvloedt histamine door zijn remmende (remmende) werking ook indirect zenuwcellen van acetylcholine, dopamine, glutamine, norepinefrine en serotonine door de afgifte van andere neurotransmitters te verminderen.
De biosynthese van histamine (C5B9N3) is gemaakt van het essentiële aminozuur histidine (C6B9N3O2). De hier gebruikte katalysator is het enzym histidine decarboxylase. Binnen dit eenstaps reactieproces wordt histidine een CO2Afgesplitste moleculen (decarboxylering). Omdat histamine een weefselhormoon is, vindt histamine-synthese plaats in vrijwel al het lichaamsweefsel, inclusief de histaminergische zenuwcellen in de hersenen.
In dieren en planten wordt histamine vaak geproduceerd als een tegengif voor roofdieren: aldus wordt b.v. Honingbijen en brandnetels geven hun "aanvaller" een vloeistof die histamine bevat (maximaal 0,5-1% histamine), wat een ontstekingsreactie in de aanvaller veroorzaakt. Bovendien bevorderen extra enzymen in de vloeistof de afgifte van lichaamseigen histamine. Anti-allergene medicijnen, antihistaminica genaamd, kunnen de afgifte blokkeren door histaminereceptoren te blokkeren.