Anders

Het neuron


Structuur van zenuwcellen

Wanneer we een object aanraken, iets zien of de wind op onze huid voelen, zorgt ons lichaam ervoor dat deze opwinding door ons wordt waargenomen. Externe stimuli moeten op de een of andere manier 'verpakt' zijn en naar de hersenen worden geleid. Want ons brein is als het ware het controlecentrum voor alle processen: automatisch, zoals automatisch. Perceptie (zien, ruiken, horen, proeven), maar ook reageren en onafhankelijke processen zoals gerichte bewegingen van ons lichaam.
De taak van het overbrengen van stimuli wordt uitgevoerd door zenuwcellen (ook bekend als neuronen) die in ons lichaam voorkomen. Alleen al onze hersenen hebben ongeveer 1.000.000.000.000 (een triljoen!) Zenuwcellen en kunnen bijna theoretisch bijna oneindig veel informatie opslaan door de verbindingen tussen de zenuwcellen te combineren.

Maar hoe ziet zo'n zenuwcel er precies uit en hoe werkt het?
Stel dat we worden aangeraakt door iemands hand. Zogenaamd dendrieten neem deze lichaamsstimuli over een breed vertakkingssysteem en leid ze naar Zellkцrper (Soma) de zenuwcel gaat door. Op de Soma is de Axonhьgeldat raakt het axon. In de axonheuvel hopen de excitaties die de dendrieten oppikken zich op. De opwinding wordt echter alleen doorgestuurd als een bepaald elektrisch potentieel wordt overschreden. Als elk klein elektrisch potentiaal van buitenaf zou worden doorgegeven, zouden we zoveel zintuiglijke indrukken moeten verwerken dat we nauwelijks in staat zouden zijn te leven. Als de elektrische stimuli een bepaalde drempelpotentiaal overschrijden, vindt overdracht van de opwinding via het axon plaats. Om dat axon rondom zijn lipidenrijke cellen die het axon elektrisch isoleren van de omgeving. Deze cellen worden ook wel genoemd Schwann-cellen genoemd en bestaan ​​uit de vetrijke myeline.
Met regelmatige tussenpozen worden de Schwann-cellen van de Ranvier's Schnürring onderbroken. De opwinding die over het axon stroomt, wordt van de ene ring naar de andere overgebracht door de verschillende spanning op de niet-geïsoleerde Ranvier-ringen. Ongewervelden hebben noch Schwann-cellen noch Schnürrringe, zodat de excitatielijn er continu mee loopt. Het proces van het 'springen' van de stimulatiegeleiding (zoutgeleidende excitatiegeleiding) is hetzelfde bij alle gewervelde dieren en is duidelijk beter dan continue excitatie in termen van snelheid.
Aan het einde van het axon zijn de presynaptische eindkappen, Op dit punt wordt de elektrische stimulus omgezet in een chemische stof. Bij het bereiken van de stimulus op de endknöpfe, schudt deze neurotransmitter in de synaptische gespleten out. De neurotransmitters koppelen aan de receptoren van de volgende dendrieten (postsynaptisch membraan) en verschaffen aldus een opening van de ionenkanalen bij de dendriet. Dit leidt tot een spanningsverandering en dus tot een doorsturing van de elektrische puls. Door de chemische reactie in de synaptische spleet is dienovereenkomstig opnieuw een elektrische impuls op de daaropvolgende dendrieten geworden. Het hele proces wordt nu herhaald.

Overzicht van de componenten van de zenuwcel

Soma (Grieks = lichaam): geeft het lichaam van de zenuwcel aan
kern: bevindt zich in Soma
Dendrit: uitsterven voortkomend uit soma; Excitaties van andere zenuwcellen worden via de dendrieten opgenomen en overgedragen aan de soma.
Axonhьgel (grieks = as): startpunt van het axon; Postsynaptische signalen verzamelen zich op de axonheuvel en zorgen vervolgens voor een transmissie van de impuls naar het axon
axon: lang zenuwcelproces, dat de elektrische stimuli van de soma naar de volgende zenuwcel overbrengt
myelineschede: omring het axon en zorg voor elektrische isolatie; de myelineschede bestaat uit de Schwann-cellen (gliale cel), die worden onderbroken door de Ranvier Schnürrringen
Ranvier's Schnürringtussen twee Schwann-cellen bevindt zich een Ranvier-kantring; Het feit dat deze plaatsen niet geïsoleerd zijn, kan het actiepotentieel sneller uitvoeren. De stimulus springt van een piercingring naar een piercingring (Saltatorische excitatielijn)
Synaptic Endknöpfe: op het synaptische eindpunt wordt de elektrische stimulus omgezet in een chemische reactie; Neurotransmitters worden vrijgegeven in de synaptische spleet, van daaruit binden ze aan receptoren van een postsynaptisch neuron, waardoor de reactie wordt overgedragen op het volgende neuron

Video: zenuwstelsel - neuronen (November 2020).