Anders

Topaas


kenmerken:

naam: Topaas
Andere namen: Finder's Diamond, Topaz (enlg.)
minerale klasse: Eilandsilicaten met tetraëdrische anionen
Chemische formule: Al2SiO4(F, OH)2
Chemische elementen: Aluminium, silicium, zuurstof, fluor, waterstof
Vergelijkbare mineralen: /
kleur: u.a. wit, blauw, roze, geel, bruin
gloss: Glasglans
kristalstructuur: orthorhombisch
massadichtheid: 3,5
magnetisme: niet magnetisch
Mohs hardheid: 8
lijnkleur: wit
doorzichtigheid: transparant
gebruik: Edelsteen

Algemene informatie over de Topas:

de topaas beschrijft een mineraal dat tot de groep eilandsilicaten behoort en dat in verschillende kleuren kan verschijnen maar altijd een witte lijnkleur heeft. Met een Mohs-hardheid van 8 is dit fluorosilicaat een van de harde edelstenen en wordt het gekenmerkt door volledige splijting en mossel tot ongelijke breuk. De gebiedrijke en soms zeer grote kristallen kunnen een lange prismatische of zuilvormige vorm hebben en wit tot een glazige glans. De transparantie van de topaas varieert van delicaat doorschijnend tot volledig transparant.
De topaas kan in verschillende kleuren kristalliseren, waarbij kleurloze, roze, lichtblauwe, bruine, gele en oranje exemplaren het meest worden gevonden. Lichtgroene topaas zijn uiterst zeldzaam en daarom waardevol. Topazes bestaan ​​hoofdzakelijk uit fluor en bevatten een gehalte aan hydroxide-ionen, meestal maximaal dertig procent. De verhouding fluor en hydroxide-ion heeft een significante invloed op de optica, de brekingsindex en de fysische eigenschappen van de topaas.
De exacte oorsprong van de naam kon tot vandaag niet duidelijk worden gedocumenteerd. Vermoedens suggereren dat Topaz is afgeleid van de oude naam van het eiland "Topazos". Op dit eiland in de Rode Zee werd topaas nooit gepromoot, maar olivijn, een lichtgroene, ook begeerde edelsteen als mineraal. De theorie dat de oorsprong van de naam teruggaat naar het Sanskrietwoord "tapas" voor "glans" of "vuur" is ook toegestaan. Topazes hebben de eigenschap om hun kleur te veranderen door opdamping en bestraling met elektronen of gammastralen en worden daarom vaak gemanipuleerd in de sieradenindustrie. Dit creëert ook kleurvarianten die niet in de natuur voorkomen.

Herkomst, voorkomen en plaatsen:

Topaas wordt wereldwijd gedistribueerd en vormt soms enorme kristallen, die in uitzonderlijke gevallen een lengte van maximaal een meter en een gewicht van maximaal twee en een halve ton kunnen hebben. Ze vormen op een basis van andere kristallen en kunnen worden gevormd in riviersedimenten, gneissen of pegmatieten. De grootste exemplaren komen uit Brazilië, maar er zijn ook aanzienlijke deposito's in Mozambique, Mexico, Afghanistan, Sri Lanka, Birma, Japan, grote delen van de Verenigde Staten, Duitsland, Zwitserland en Scandinavië.

Geschiedenis en gebruik van Topaz:

Het eerste bewijs voor het gebruik van topaas als een edelsteen komt uit het oude Egypte en gaat terug tot het tweede millennium voor Christus. Wetenschappers vermoeden echter dat topaas veel eerder bij mensen bekend was, omdat het mineraal vaak wordt geassocieerd met tin, een metaal dat al in de bronstijd selectief werd gedolven en verwerkt tot koper-tinlegeringen.
Tegenwoordig wordt de topaas beschouwd als een begeerde edelsteen, die ondanks zijn frequentie, afhankelijk van zijn kleur en oorsprong soms hoge prijzen heeft en wordt gebruikt voor de productie van kostbare sieraden. In het bijzonder worden de vrij zeldzame lichtblauwe exemplaren, die zijn samengevat onder de naam "nobele topaas", evenals de oranjerode "keizerlijke topaas" beschouwd als prestigieuze objecten. Gemanipuleerde stenen die violet, felroze of donkergroen lijken, worden door veel gerenommeerde sieradenhuizen verwerkt tot extravagante creaties.