Anders

Ribosomen


Wat is een ribosoom? definitie:

de ribosomen (Enkelvoud: ribosoom) zijn celorganellen die in alle levende organismen voorkomen, waarin, in het kader van eiwitbiosynthese, de vertaling, dat wil zeggen het lezen van het mRNA naar de synthese van eiwitten, plaatsvindt. De term ribosoom is afgeleid van het Engelse "ribonucleïnezuur" (RNA) en het Griekse "soma" (lichaam). Vanwege hun belangrijke functie worden de ribosomen ook wel "eiproducenten" van de cellen genoemd, omdat ze bij de vertaling van het mRNA de afzonderlijke aminozuren combineren tot aminozuurketens en dus uiteindelijk tot eiwitten.
Ribosomen verschijnen onder de microscoop als ovale tot ronde lichamen. Deze kleine deeltjes (tussen 20-25 nm in prokaryoten en 20-30 nm in eukaryoten) bestaan ​​uit een complexe combinatie van ribonucleïnezuur en eiwitten.
Afhankelijk van het celtype en de specifieke functie van de organel, kunnen ribosomen in vier verschillende vormen worden ingedeeld:
Prokaryoten (membraangebonden ribosomen of vrije ribosomen)
Eukaryoten (membraangebonden ribosomen of vrije ribosomen)

Structuur van het ribosoom

De structuur van de ribosomen is gebaseerd op verschillende subeenheden, waarbinnen een groot aantal eiwitten wordt gebonden. In eukaryoten worden de grote (60S) en kleine (40S) subeenheden afzonderlijk in het kernlichaam (nucleolus) gevormd en gaan door de kernporiën naar het cytoplasma van de cel. Daar fuseren de eenheden in de afgewerkte ribosomen (80S).
Als een basisbouwsteen van ribosomen dienen speciale EiweiЯkörper en het ribosomale RNA (een specifiek ribonucleïnezuur -> rRNA). Wanneer de biosynthese van proteïnen voortgaat, worden uit de afzonderlijke aminozuren lange keten polypeptiden gevormd op het ribosoom. Dit proces vindt plaats in een soort "tunnelsysteem" op de ribosomale subeenheid.

Functie van het ribosoom

De subeenheden van ribosomen voeren verschillende taken parallel uit. De vertaling van de genetische informatie van het messenger RNA (mRNA) naar aminozuren is onmisbaar. In deze context werkt elk ribosoom als een afzonderlijke en onafhankelijke productieplaats voor alle eiwitten die in het organisme moeten worden gesynthetiseerd. De werking van de ribosomen kan worden onderverdeeld in twee processen:
1.) De grote subeenheid neemt de koppeling van de afzonderlijke eiwitbouwstenen aan de lange ketens over, die als eiwitten verschijnen. Dit proces wordt peptidyltransferase-activiteit genoemd.
2.) De kleine subeenheid is nodig voor de herkenning van het mRNA. Alleen dan kan de juiste volgorde voor een combinatie van aminozuren worden gerealiseerd.
De feitelijke informatie voor de volgorde van aminozuren bevindt zich in het DNA van de chromosomen in de kern. Voor de synthese van eiwitten moet een exacte kopie worden gemaakt en verwijderd uit de celkern, die wordt overgenomen door het mRNA. Daarom is de term afgeleid van: mRNA = messenger RNA (messenger RNA).