Facultatief

Opaal


kenmerken:

naam: Opal
Andere namen: /
minerale klasse: Oxiden en hydroxiden
Chemische formule: SiO2 • H2O
Chemische elementen: Silicium, zuurstof, waterstof
Vergelijkbare mineralen: ?
kleur: veelkleurig (inclusief zwart, wit, rood, geel, groen)
gloss: Vettig
kristalstructuur: /
massadichtheid: 2,0
magnetisme: niet magnetisch
Mohs hardheid: 6
lijnkleur: wit
doorzichtigheid: doorzichtig tot ondoorzichtig
gebruik: Edelsteen

Algemene informatie over de Opal:

de opaal beschrijft een mineraal, dat tot de oxiden en hydroxiden wordt gerekend en een watergehalte van maximaal twintig procent kan hebben. Opalen zijn gemaakt van silica (silicagel) in de vorm van kleine kralen. In de tussenruimten van deze kralen wordt het binnenkomende licht gereflecteerd en leidt tot een vlekkerig regenboogspel van kleuren dat verblindt in ontelbare tonen. Hun opvallende iridescentie, die ook opalizing wordt genoemd, maakt deze stenen, die uitsluitend in de sieradenindustrie worden gebruikt, onmiskenbaar. Afhankelijk van hun kleur en uiterlijk zijn ze onderverdeeld in drie groepen, namelijk de gewone opalen, de vuuropalen en de nobele opalen.
De naam van het mineraal betekent vertaald als kostbare steen, oorspronkelijk uit het Sanskriet en werd in de Europese talen overgenomen met het Latijnse "opalus" en het oude Griekse "opallius". Terwijl vuuropalen meestal fel rood gloeien, maar vaak ook oranje of geel glinsteren, is de Opal bijna transparant en vertoont hij slechts een onopvallend spel van kleuren. Opaline daarentegen inspireert met verschillende aantrekkelijke kleurvarianten en wordt volgens hun uiterlijk onderverdeeld in verschillende ondersoorten.

Herkomst, voorkomen en plaatsen:

Opalen worden uitsluitend hydrothermisch geproduceerd, maar kunnen zich zowel in vulkanische rotsen als in tufsteen, in organische stof of in sedimenten ontwikkelen. Een socialisatie met chalcedoon komt heel vaak voor. Opalen zijn vaste stoffen die geen kristallen vormen, maar in de holtes van verschillende soorten rotsen druppelvormige of massieve structuren, knollen, korsten of aders. Het uitgangsmateriaal vertegenwoordigt een silica-oplossing in het gesteente, waarvan het watergehalte geleidelijk afneemt met de tijd. Als gevolg hiervan wordt het silica gescheiden in de vorm van bolletjes, die herschikken.
In het verleden werd Slowakije beschouwd als het land met de rijkste overvloed aan bijzonder mooie exemplaren. Zelfs de Romeinen importeerden hun stenen voornamelijk uit Slowakije. Tegenwoordig worden opalen ook gepromoot in Rusland, Brazilië, Ethiopië, Zuid-Australië, Mexico, Japan en Honduras.

Geschiedenis en gebruik:


Zelfs in de oudheid waren opalen zeer gewild als edelstenen en werden specifiek door de Romeinen in Midden- en Oost-Europa gepromoot. Zelfs in Zuid-Amerika werden de oogverblindende stenen zeer gewaardeerd door inheemse volkeren zoals de Maya's of Azteken. In Europa raakte de Opal geleidelijk in de vergetelheid met de val van het Romeinse rijk en kende pas in de tweede helft van de 19e eeuw een opleving. Het is te danken aan de kunstenaars van Art Nouveau, die de steen zelf hebben ontdekt, dat sieraden met opalen tot op de dag van vandaag nog steeds enorm populair zijn.
Als edelstenen die vooral worden gezocht, zijn die exemplaren die zijn toegewezen aan de groep kostbare opalen. Bovenal is het witte opaal, op wiens witte basiskleur talloze kleuren iriserend, in Cabochon zeer goed gesneden. Net zo populair zijn sieraden met zwarte opalen en keienopalen, omdat de kleurrijke kleuren op dergelijke stenen glinsteren tegen een donkere achtergrond. Andere nobele opalen, die vaak worden verwerkt tot kostbare sieraden, zijn de Harlequin Opal en de Crystal Opal met reflecties van rood licht tegen een witte achtergrond.